ఎవ్వరికి మరణ శిక్షలు వరమాలలుగా అవసరము లేదు
ఎ వోక్కరిని ఎన్కౌంటర్ భూతాలూ ఆవహించ పనిలేదు
ఆయేషాలూ,మనిషాలూ,వైష్ణవిలూ
బలవంతపు బాయిలర్లలో బుగ్గి కావాల్సిన పనిలేదు
ఏ ప్రభాకర్లూ గుండెలు పగిలి
చితి మంటల తోడుగా నింగికి పయనించాల్సిన పనిలేదు
తెలుగు నేలనేలంతా విలవిలలాడి పోతుంది
భూమి నుదిటిపై నాగలి సంతకం చేస్తే
గర్భం విచ్చుకుని విత్తనాలకై చేతులు చాస్తుంది
వాన జల్లు వొడిలో చేరితే పరవసించి మొక్కై శిరస్సు పైకే ఎత్తుతుంది
మొక్క పులకరిస్తే కంకులు పాలు పోసుకుంటాయి
అన్నపూర్ణ చేతులు సాచిన వానికి ఆకలి తీరుస్తుంది
భూమిని నమ్ముకోకుండా అమ్ముకు తింటూ ఉన్నందుకు
చిట్టి తల్లుల్ల్ని చిన్ని బాలల్ని బలి కోరుకుంటున్నది
ఒరే నాయనలారా రాజనాలు పండించే భూమిని
తులాభారం తూయకండిరా
పిల్లల మెడలకు నాగుబాములై చుట్టుకుంటాయి
పోస్ట్లు
ఇవాళ పిల్లలకు అందించే విద్య అవసరమైన విద్య కాకుండా పోయింది.ఇలాగ పిల్లలను ప్రోత్సహిస్తే చదువులపై ఇష్టం లేకుండా పోతుందా!పిల్లలు ఇష్టపడేది సృజనాత్మక కృత్యాలే కదా!ఆపైనే చదువులు.ఇవాళ బడులు,ఉపాధ్యాయులు పిల్లలకు కావాల్సిన దానిని వదిలేసి వాళ్లకు చదువులు రావడం లేదని ఖైదీలను కొట్టినట్టు కొడుతున్నారు.మరి దీనిని గురించి మనము ఆలోచించ వద్దా ! 
అందుకే ఇలాగా .
బడి బతుకు బండ బారి పోతుంది
ఎంత మంది పిల్లలుఇ
ఉపాద్యాయుల్లో కూడా ఎంత ఉత్సుకతో!ఇలా కూడా పిల్లల్ని ఆనందింప చేయవచ్చా!ఇలా కూడా పాఠాలు చెప్పవచ్చా! వెనుకబడిన పిల్లల్ని తెలుగు భాషతోనూ మరియూ కథలతోనూ ఉత్సాహంగా అభ్యాసన కార్యక్రమములో పాలు పంచుకునే టట్టు చేయవచ్చా !అవును ఇది నిజం .ఎవరైనా చేసి చూడవచ్చు.
కథలు చెప్పడము మన తరతరాల సంప్రదాయము కదా!మరి మనం దిన్ని నిలబెట్టు కోవాల్సిన అవసరం వుంది కదా! అందుకే ఇలా.
పోటిలలో పిల్లలు చాలా ఉత్సాహంగా పాల్గొంటున్నారు.ఎంత ఆనందమో ! కదా మనం ఏమైనా చెయ్యాల్సింది.
